Patrick Bergsma

Patrick Bergsma
In essentie is kunst de weerslag van het leven zelf; een moment in de tijd dat is vastgelegd met de onmiskenbare signatuur van de maker. De eigenheid, de esthetische keuzes, de technische vaardigheid, maar ook het volharden in een zichtbaar, niet aflatend zoeken naar een eigen taal, zijn wat mij betreft bepalend voor de kwaliteit van een kunstenaar.

Het werk van Patrick Bergsma (1965) vindt zijn oorsprong in het postmodernisme, een stroming waarin een veelvoud aan stijlen, technieken en symboliek samenkomt, met thema’s als kritiek op systemen, relativisme en het spanningsveld tussen natuur en cultuur.
Ik volg Patrick sinds 2007 en, hoewel zijn werk mij direct trof als compleet authentiek, duurde het even voor ik scherp zag wat het is dat hij wil uitdrukken. In zijn huidige werk komt alles waarin hij zich door de jaren heen bekwaamd heeft, gebald samen. Alsof hij al die tijd onderweg was naar dit moment, naar deze vorm.

De ouders van Patrick hadden een antiekwinkel waardoor hij al vroeg oog kreeg voor objecten met een geschiedenis en het ambacht waarmee ze vervaardigd waren. Daarbij was grootvader Bergsma een kenner en verwoed verzamelaar van Duits porselein, waardoor Patrick er onbevangen een fascinatie voor ontwikkelde. Niet alleen de vormen waar het door de eeuwen heen voor werd gebruikt hadden zijn interesse, zoals tegels, schotels, vazen en sculpturen, maar ook de kleine taferelen die erop te zien waren spraken tot zijn verbeelding. In zijn vroege werk is het spelen met al deze elementen goed terug te zien.

Gaandeweg koppelde hij die elementen los en onderzocht ze afzonderlijk. Zo maakte hij levensgrote surrealistische sculpturen met een knipoog naar 18e eeuwse Duitse porseleinen miniaturen, vertaalde hij kleine Delftsblauwe tegels naar grote panelen en maakte hij driedimensionale sculpturen, geïnspireerd op de tweedimensionale taferelen zoals die te zien zijn op Chinees en Duits porselein. Kleine zwevende eilanden met een compacte eigen werkelijkheid. Daarna liet hij het porselein even los en richtte zich helemaal op die zwevende sculpturen met licht surrealistische, soms dystopische of romantische, intrigerende kleine werelden. Steeds is er verval en de natuur die het wint van wat de mens heeft gecreëerd. Patrick láát de natuur winnen, zoals dat ook in het echt gaat, als wij niet ingrijpen. Die scheppende kracht zit tenslotte in alles en onze eigen scheppende kracht is daar maar een tijdelijk onderdeel van. Alles steeds gemaakt met een verfijnd oog voor detail en afwerking die monnikenwerk doet vermoeden.

Door deze werelden raakte hij geïntrigeerd door bonsai, het Japanse, maar van oorsprong Chinese cultiveren van boompjes in een pot, daar penzai geheten, waarbij gestreefd werd naar het in miniatuur perfect nabootsen van de werkelijkheid. De bonsaikunst had vanaf de 14e eeuw binding met het Zen Boeddhisme, in China Chán geheten. De monniken namen de taaie boompjes die toch overleefden in de ruige bergen, mee naar het klooster om er daar mee te mediteren over de kracht van de natuur. Patrick ervaart het opgaan in het werken aan zijn bonsaibomen ook als een vorm van meditatie. Hij ontwikkelde geheel eigen technieken en een geheim procédé om zijn bomen te maken. Ze zijn niet van echt te onderscheiden. Hij maakt hierbij gebruik van kokosvezel, kunststof op oliebasis, kaolien en kwartz. Die laatste twee ingrediënten vind je trouwens ook terug in… Chinees porselein.

In zijn actuele werk maakt Patrick sculpturen van gebroken antiek keramiek, onder andere oorspronkelijk 17e eeuws Kraak- of vroeg Delfstblauw porselein, waar zijn handgemaakte bonsai doorheen groeit. Het ambacht en de gebroken kunst van eeuwen geleden leven zo voort in nieuwe kunstwerken.
Het lijken archeologische vondsten die voorzichtig zijn losgewrikt uit een vergeten Aziatisch landschap. Stukjes gestolde tijd die vreemd genoeg nog lijken te leven. Het contrast tussen iets zo verfijnds als eeuwenoud porselein, ooit een symbool voor rijkdom, dat stuk is en weer heel wordt, uit elkaar geduwd en bijeengehouden door de verbeelde groeikracht van de natuur, ademt hoop. Tegelijk houdt het ons een spiegel voor over het tijdelijke van het bestaan. Het zijn levendige, sprekende en evenwichtige werken die nooit gaan vervelen.
Alles wat Patrick Bergsma heeft ontdekt en ontwikkeld op de weg die hij tot hier heeft afgelegd, komt harmonisch samen in deze kleine meesterwerken.

Ruud Houweling
singer-songwriter

Patrick Bergsma studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag (1991-1996).
Hij exposeerde bij toonaangevende galeries door het hele land. Internationaal exposeerde hij onder andere in New York, Los Angeles, Riga, Brussel en veelvuldig in Duitsland. Werken van zijn hand zijn aangekocht door onder andere: Stedelijk Museum Alkmaar, Stedelijk Museum De Prinsenhof Delft, Het Ministerie van Binnenlandse zaken, Accenture, KPMG, ABN-AMRO, Vrumona, KPN en is te vinden in vele privé-collecties.
In 2010 werd hij genomineerd voor de Rabobank Cultuurprijs

Patrick Bergsma is een vaste kunstenaar van Galerie Wilms, voor meer info neem contact met ons op of bezoek de website van Galerie Wilms.

Cookievoorkeuren
Wij, en derde partijen, maken op onze website gebruik van cookies. Wij gebruiken cookies voor het bijhouden van statistieken, om jouw voorkeuren op te slaan, maar ook voor marketingdoeleinden (bijvoorbeeld het afstemmen van advertenties). Door op ‘Accepteren’ te klikken, ga je akkoord met het gebruik van alle cookies zoals omschreven in ons cookiebeleid. Lees cookiebeleid.