Hedwig Brouckaert

Afkomstig uit Gent België, behaalde Hedwig Brouckaert haar MFA aan de Universiteit van Californië, Davis na het behalen van een Masters in beeldhouwkunst aan de Sint Lukas Hogeschool in Brussel en een postgraduaat aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in België.
Brouckaert ontving talrijke beurzen van de Vlaamse regering in België en beurzen van de Rockefeller Foundation – Bellagio (IT), Liguria Study Center Bogliasco (IT), Cité Internationale des Arts Paris, Hafnarborg Museum of Iceland, Yaddo (NY), Anderson Ranch ( CO), Virginia Center for the Creative Arts en FLACC (BE).

Haar werk is verschenen in tal van tentoonstellingen in de Verenigde Staten en internationaal, waaronder ‘Re / pro / ducing Complexity’ samengesteld door Peter Lodermeyer met werk van Jorinde Voigt en Nelleke Beltjens in het Museum Dhondt-Dhaenens (BE), Städtische Galerie Villa Zanders (DE ), VOLTA NY (2014 & ’18), Kentler International Drawing Space (NY), The Yard (Williamsburg, NY), Kunstraum (NY), ProjectART: Space (NY), Bangkok Art and Culture Center (TH), Pallazo Vendramin Costa (Venetië IT). Brouckaerts werk is onder andere besproken in de Brooklyn Rail, de New York Times, Blackbook en KunstHart (BE), en haar kunst wordt bewaard in collecties in de Verenigde Staten en Europa. Brouckaert neemt deel aan het New York Foundation for the Arts Immigrant Program en woont en werkt in NYC en in Gent, België.

Hedwig Brouckaert werkt sinds de laatste decennia met beeldmateriaal uit de massa media, bewerkte het volgens haar typische gelaagdheid op papier en bezweert zo hun vaak exploiterende boodschap. Maar in deze serie werkt ze op een drager van commerciële tegels. Tegels die bedoeld zijn als huid voor onze gebouwen maar ook bv. de New Yorkse Subway, waar Brouckaert sinds 2011 woont. Gedurende haar subway ride van Queens naar het atelier in Bushwick, was ze gefascineerd door de wit betegelde muren van de subway tunnels die over de tijd zijn verweerd door ouderdom, publiciteit, graffiti, roestwater en allerlei vuil. De complexe beelden die zo ontstaan zijn verwijzen voor Brouckaert naar het vergankelijke van de tijd, en naar de extreem gelaagde New Yorkse samenleving. Tegels en het ondergrondse zijn ook deel van Brouckaert’s familiegeschiedenis. Het werk is een hommage aan haar zus Elfriede die mozaïek kunstenaar was en tijdens haar leven geteisterd werd door psychische ziekte. Hun vader verzamelde tegels voor haar en groef zelf een grote kelder onder het huis om de massale hoeveelheid te stockeren. Beiden zijn in 2015 overleden. Tegenovergesteld aan wat publiciteit doet, verhaalt Brouckaert’s werk over vergankelijkheid en reflecteert het over de ijdelheid van de huidige ‘hyper-consumer society’.

Cookievoorkeuren
Wij, en derde partijen, maken op onze website gebruik van cookies. Wij gebruiken cookies voor het bijhouden van statistieken, om jouw voorkeuren op te slaan, maar ook voor marketingdoeleinden (bijvoorbeeld het afstemmen van advertenties). Door op ‘Accepteren’ te klikken, ga je akkoord met het gebruik van alle cookies zoals omschreven in ons cookiebeleid. Lees cookiebeleid.